به گفته « اخبار خودرو » ، محمدعلی دیانتی‌زاده در سرمقاله شماره امروز (دوشنبه – ۱۸ دی ۱۳۹۶) روزنامه دنیای خودرو، به موضوع « خرید سهام خودروسازان معتبر توسط چینی‏ها ، هندی ها و روند پیشرفت آنها  » پرداخت.

عضو شورای سردبیری روزنامه دنیای خودرو در این باره نوشت:

حدود ۱۰ روز پیش بود که خبر رسید گروه خودروسازی جیلی چین ۸ درصد از سهام کامیون‏سازی سوئدی ولووتراکس را خریده هست. جیلی پیش‏ از این نیز مالکیت ولووکارز را برعهده داشت.

صنعت خودرو

صنعت خودرو

چینی‏ها از زمان بحران اقتصاد جهانی در سال ۲۰۰۸، به خرید تمام یا بخش مهمی از سهام بعضی خودروسازان اروپایی اقدام کرده‏ اند که ازجمله این خریدها می‏توان به ولوو سوئد، بورگوارد آلمان و ام‏جی انگلیس اشاره کرد.

این حرکت در کنار شراکت خودروسازان چینی با خودروسازان بزرگ دنیا ازجمله فورد، سوزوکی، هیوندای، فولکس‌واگن، آئودی و… در تولید و سرمایه‏ گذاری، صنعت خودروی این کشور را از بنیان تکان داد.

خرید سهام خودروسازان معتبر توسط چینی‏ها از یک‏سو و از سوی دیگر فروش سهام خودروسازان چینی به خودروسازان مطرح جهانی، ازجمله عواملی بودند که رقابتی‏ شدن امروز صنعت خودرو در کشور اژدهای زرد را رقم زدند.

در‏حال‏ حاضر هند نیز همچون چین میزبان خطوط تولید تعدادی از خودروسازان معتبر اروپایی و آسیایی مانند رنو و سوزوکی در بخش سواری و همچنین بسیاری از برندهای مطرح جهانی در بخش کاروتجاری همچون مان، دایملر، ولوو و… در قالب سرمایه‏ گذاری در تولید، تولید مشترک و تاسیس جوینت‏ ونچرهاست.

این راهی هست که ترکیه نیز پیموده و اکنون صنعت قطعه‏ سازی این کشور تولیدکننده قطعات بسیاری از برندهای مطرح جهانی همچون فورد، فیات، رنو، هوندا، تویوتا، هیوندای، ایسوزو، مان، مرسدس و… هست.

اما هند علاوه بر این نوع شراکت‏ها، همپای چینی‏ها وارد بحث خرید سهام شرکت‏های بزرگ تولید و طراحی خودرو نیز شده هست؛ اکنون تاتاموتورز هند، سهام خودروسازانی همچون جگوار و لندروور را در اختیار دارد و ماهیندرا نیز مالک بزرگ‏ترین استودیوی طراحی خودروی دنیا یعنی پینین‏ فارینای ایتالیا هست.

اغلب این واگذاری‏ها و قراردادها پس از بحران ۲۰۰۸ رقم خورده هست، وقتی ما، در شِش و بش خرید ماشین ‏آلات خط ‏تولید از کشورهای صنعتی گرفتارآمده در این بحران بودیم.

در آن زمان قیمت این ماشین‏ آلات به حداقل ممکن رسیده و فرصت خوبی برای نوسازی صنایع ایران پیش آمده بود. ما خوشحال بودیم از این‏که به ‏واسطه نداشتن تعامل گسترده با اقتصاد جهانی، از این بحران و ترکش‏های آن در امان مانده ‏ایم و سرخوش از این‏که قیمت نفت یک‏سره در حال افزایش هست!

دولت و صنایع بزرگ ما که دولتی هستند، در آن زمان دست‏ها را در جیب‏های پُر‏پولشان قفل کردند و به تماشای بحران ایستادند و از فضای مساعد پیشاتحریم نیز بهره نجستند تا مانند چینی‏ها و هندی‏ها سهامی بخرند یا همچون صنعتگران اندونزیایی، برزیلی و… خطوط تولیدشان را نوسازی کنند.

خودروسازان داخلی هم در حالی که به لطف شرایط بحران، ۶۰درصد وزن هر خودروی تولیدی یعنی مواد اولیه فلزی آن را یک‏سوم قیمت قبل تهیه می‏کردند، حاضر نبودند حتی افزایش قیمت خودروهای خود را متوقف کنند و این در حالی بود که خودروهای مطرح ‏ترین برندهای جهانی به نصف قیمت قبل از بحران رسیده بود… و خلاصه این‏که گویا آن روزها ما خود را به خواب زده بودیم!


اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما